Biuro podróży Travel-point.pl - Kuba, Porady, Informacje, Pogoda, Hotele

O nas

Mapa Strony

Oasis Tours

Regulamin Rezerwacji

Wakacje na miarę

Galeria

Strona główna

Ubezpieczenia turystyczne

Newsletter

GEOGRAFIA KUBY

Republika Kuby (nazwa oficjalna República de Cuba) – państwo w Ameryce Środkowej położone na Morzu Karaibskim w archipelagu Wielkich Antyli. Państwo to składa się z wyspy o nazwie Kuba oraz szeregu otaczających ją mniejszych wysepek, z których największą jest Isla de la Juventud.

Stolica: Hawana
Większe miasta: Santiago de Cuba, Camaguey, Holguin, Guatanamo, Santa Clara.
Waluta: peso kubańskie (PESO NACIONALE - CUP) i peso wymienialne (PESO CONVERTIBLE CUC)
Języki urzędowe: hiszpański
Najwyższy punkt: Pico Turquino - 1974 m n.p.m.

HISTORIA KUBY

Wyspę, zamieszkaną w okresie prekolumbijskim przez Sibonejów, Tainów i Karibów (Karaibów), 1492 odkrył K. Kolumb. Opanowana 1511–14 przez Hiszpanów (D. Velázquez de Cuéllar), była bazą dla hiszpańskich konkwisty w Ameryce. Kuba stała się głównym producentem cukru na Antylach i jednym z najbardziej rozwiniętych krajów Ameryki Łacińskiej, pozostała też jedną z ostatnich kolonii hiszpańskich w Ameryce. Od końca XVIII w. utrzymywała ożywione stosunki handlowe z USA (niewolnicy, cukier) i w XIX w. stała się obiektem ekspansjonistycznych planów tego państwa.

W XIX w. na Kubie zaczęły się kształtować 3 obozy polityczne: reformistów — zwolenników reform pod rządami Hiszpanii, aneksjonistów — zwolenników przyłączenia Kuby do USA i independystów — rzeczników walki o niepodległość. W 2. połowie XIX w. obóz niepodległościowy grupował coraz liczniej Białych i „Kolorowych” przedstawicieli klasy średniej, którzy byli jednocześnie zwolennikami reform demokratycznych i zniesienia niewolnictwa. W 1868 wybuchło powstanie narodowe, które przerodziło się w wojnę 10-letnią, zw. wielką wojną (1868–78), i zapoczątkowało 30-letnią walkę o niepodległość Kuby. Rząd powstańczy proklamował zniesienie niewolnictwa, a 1869 ogłosił niepodległą republikę.

Republikę Kuby proklamowano 1902, a cztery lata później doszło do drugiej interwencji zbrojnej USA, zakończonej 2,5-letnią okupacją wyspy. Podczas I wojny światowej Kuba wzięła udział w walkach po stronie aliantów. W 1940 Batista, kierujący dotąd polityką zza kulis (jako szef sztabu), został wybrany na prezydenta (do 1944). Od 1941 Kuba brała udział (choć symbolicznie) w antyfaszystowskiej koalicji. Zaostrzenie w okresie zimnej wojny wewnętrznej walki politycznej i załamanie gospodarczego skłoniło 1952 Batistę do dokonania, przy wsparciu armii, kolejnego zamachu stanu, który zalegalizował w wyborach zbojkotowanych przez opozycję (1954). Jego rządy obaliła rewolucja kubańska (1956–59), w której wyniku władzę przejęła opozycja zbrojna (Ruch 26 Lipca i Armia Powstańcza).

W 1959 premierem Kuby został główny organizator partyzantki, F. Castro Ruz, a prezydentem — O. Dorticos Torrado (do 1976). Kongres, partie i organizacje społeczne, armia i policja zostały rozwiązane. W celu zdobycia kontroli nad społeczeństwem 1960 utworzono Komitety Obrony Rewolucji. Od 1959 trwała porewolucyjna emigracja (gł. na Florydę), którą szacuje się na ok. 2 mln osób. 17–19 IV 1961 emigranci kubańscy dokonali z pomocą CIA nieudanej inwazji w Zatoce Świń. Castro, licząc na wsparcie ZSRR, proklamował wówczas „socjalistyczny” charakter rewolucji i przyspieszył przemiany wewnętrznych w duchu neostalinowskim. W 1961 organizacje rewolucyjne połączyły się i wprowadzono system jednopartyjny (od 1965 Komunistyczna Partia Kuby).

W 1976 została dokonana tzw. instytucjonalizacja rewolucji: uchwalono konstytucję, odbyły się pierwsze po rewolucji wybory (pośrednie) do parlamentu, Castro skupił w swych rękach najwyższą władzę. Reżim kubański „eksportował” rewolucję (Nikaragua, Grenada, Angola, Etiopia). Castro poniósł całkowitą klęskę w dziedzinie gospodarki, którą podporządkował polityce. Do końca lat 80. sytuację Kuby ratowały ogromne subwencje na pomoc żywnościową, surowcową i wojskowa od ZSRR i RWPG (członek od 1972). Po rozpadzie ZSRR i upadku komunizmu w Europie Wschodniej pomoc ta ustała i kryzys gospodarczy na Kubie stał się chroniczny.

W 1998 na Kubę przybył z oficjalną wizytą papież Jan Paweł II. Na przełomie XX i XXI w. sytuacja wewnętrzna na Kubie nie uległa jednak zmianie. W 2002 kubańscy dysydenci, na czele z O. Payą, złożyli w parlamencie petycję, domagającą się referendum w sprawie zniesienia jednopartyjnej dyktatury. W odpowiedzi Castro zorganizował 19 VI referendum, w którym 98,9% Kubańczyków poparło projekt zapisu w konstytucji o nienaruszalności socjalizmu na Kubie i taką poprawkę do konstytucji przyjął parlament. W 2003 nasilono represje wobec opozycji; w czerwcu odbyły się procesy, w których 75 opozycjonistów skazano na kary długoletniego więzienia; w odpowiedzi UE wprowadziła sankcje dyplomatyczne wobec Kuby. Po zwolnieniu części skazanych 2005 sankcje zostały czasowo złagodzone. W V 2005 odbył się zjazd opozycji; została przyjęta deklaracja krytykująca reżim Castro. W VII 2006 z powodu choroby F. Castro przekazał czasowo władzę swojemu bratu, Raulowi.

zabytki Kuba

PORADY PRAKTYCZNE

Pieniądze.

Na Kubie aktualnie obowiązują dwie waluty. Pierwsza tzw. peso turystyczne, wymienialne, (peso convertible, „chavito”, CUC), którym posługują się turyści przebywający na wyspie. Druga to peso kubańskie (moneda national) – dostępne tylko dla mieszkańców wyspy (oczywiście dla chcącego nic trudnego i na różnego rodzaju targach ulicznych bardziej opłacalne jest posługiwanie się peso kubańskim). Od 2004 roku dolar amerykański został wycofany z obiegu i zastąpiony peso wymienialnym.

Nocleg.

W samej Hawanie pokoik dwuosobowy możemy znaleźć już za 25-30 peso. Nie jest to luksusowy pokój, ale są w nim wszystkie podstawowe wygody. Obowiązkowo należy zadbać o pokój z klimatyzacją. Ceny są generalnie 2-3 razy wyższe niż w Polsce. Puszka coli (Tropicola) kosztuje ok. 1,5 euro, paczka ciastek ok. 3 euro. Obiad w przyzwoitej restauracji: 6-10 peso. Średni dzienny budżet waha się między 30 i 50 euro.

Wtyczki elektryczne i napięcie.

Napięcie w sieci wynosi 110V (60 Hz), ale w wielu hotelach i niektórych domach jest to 220V (60 Hz). Stosowane są wtyczki z prostokątnymi płaskimi bolcami.

Wiza.

Wizy wydaje konsulat kubański w Warszawie, a karty turysty (indywidualne lub grupowe) można kupić już tam lub w niektórych biurach podróży, kosztują 17 euro.Przy przekraczaniu granicy wymagany jest trzymiesięczny okres ważności paszportu, licząc od planowanej daty wyjazdu z Kuby. Turysta musi mieć również bilet powrotny lub umożliwiający kontynuację podróży. Służby graniczne mogą odmówić prawa przekroczenia granicy bez podania powodu. Przed odprawą paszportową każdy wypełnia formularz (Tarjeta Internacional de Embarque y Desembarque). Podstemplowany formularz należy zachować, ponieważ bez niego niemożliwe jest opuszczenie Kuby, a uzyskanie nowego wymaga wielu zabiegów. Turyści przyjeżdżający z biurem nie muszą udokumentować posiadanych środków pieniężnych. Turyści przyjeżdżający indywidualnie powinni mieć przynajmniej 100 peso (lub równowartość tej kwoty w innej walucie wymienialnej) na każdy dzień planowanego pobytu. Służby graniczne egzekwują rygorystycznie ten wymóg. W razie pobytu dłuższego niż 30 dni, wizę można przedłużyć na miejscu. Formalności załatwia się we właściwych urzędach imigracyjnych. Przy wylocie z Kuby należy wnieść obowiązkową opłatę lotniskową w wysokości 25 peso.

kubańskie auto

POGODA NA KUBIE

Klimat Kuby należy do strefy klimatów równikowych wybitnie wilgotnych. Jedynie zachodnie krańce Kuby obejmuje klimat podrównikowy wilgotny. Średnia temperatura najchłodniejszego miesiąca czyli styczni wynosi 22,5°C, a najcieplejszego - sierpnia - 28°C. Pora deszczowa trwa od maja do października. Na nizinach średni roczny opad waha się między 600-1200 mm, w górach zaś 2000-2200 mm. Pod koniec sezonu deszczowego Kubę nawiedzają huragany, często bardzo gwałtowne.

Średnia temperatura powietrza:

I	II	III	IV	V	VI	VII	VIII	IX	X	XI	XII
25°	26°	27°	29°	30°	30°	30°	31°	30°	28°	26°	26°

TURYSTYKA

Kuba kojarzy nam się ze słońcem, salsą, rumem i przede wszystkim cygarami. Jest ona jednym z ostatnich bastionów komunizmu na świecie. Wyspa ta jest położona na lazurowym Morzu Karaibskim. Przyciąga turystów swoją historią sięgająca XV w; kiedy to została odkryta przez Krzysztofa Kolumba. Wabi również swoimi przepięknymi plażami, dziewiczą fauną i florą oraz najlepszym rumem. „Wyspa jak wulkan gorąca” oczaruje Państwa swoim niepowtarzalnym charakterem... Kuba, nazywana „perłą Antyli”, oprócz walorów przyrodniczych ( piaszczyste, białe plaże, palmy królewskie palmas reales, które są uważane za najpiękniejsze na świecie, rezerwaty fauny i flory) dysponuje licznymi zabytkami historycznymi, których większość została wzniesiona w okresie zależności od Hiszpanii.
Największe kąpieliska znajdują się w północnej części wyspy: Varadero, Playas Del Este, Cayo Coco. Z zabytków historycznych na wyspie ważne miejsce zajmują budowle znajdujące się w stolicy Hawanie, której najstarsza część została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Kuba plaża